armia. Wystarczy, że przenoszą czucie.
Są jak wspomnienie. Wystarczy, że dostarczają błogości.
Ten, który włada wszystkim – nie pożąda.

Niewygaszona jest świadomość o czystej podstawie.
Wszystkowiedząca, wszechprzenikająca, nieziemska.
Poza wyobrażeniem dociera tam, gdzie sięga władza.
Ponadumysł jej źródłem. Czy przetrwa?

Niewygaszone jest to, co rozpuszcza się samo.
On, który jest matką i ojcem włada życiem
tej świadomości. Zdmuchnięcie płomienia kończy je,
bo, co złożone rozpada się. Co wytworzone – ginie.


2
Niewygaszony jest strumień, który to przyspiesza to zwalnia.
Nasiona karmy są jak drobinki piasku na wietrze.
Ten, który włada wszystkim nie pożąda:
ani strumienia zmian, ani dojrzałych owoców.

Niewygaszony jest płomień skutków intencji
ciemnych, jasnych i świetlistych dusz.
Tylko ten, kto rozpoznał wszechpoziom świadomości intuicyjnej
może być siewcą nasion z ich podświadomości.

Niewygaszone są siły płodne pól karmicznych
wieloróżnorodnych istot wszystkich światów.
Tylko ten, kto jest osadzony w miłości i mocy
mądrze zarządza zasiewem, dojrzewaniem i owocowaniem.

Niewygaszony jest strumień, który nieustannie meandruje.
Wszystkość powstaje z esencji światła i ciemności w ruchu.
Ten, który włada zmiennością jest bez pragnień
na poziomie fizycznym, subtelnym i nieprzejawionym.


Niewygaszone są pragnienia wszystkich ludzi.
Niewygoda i niespełnienie są ich naturą.
Tylko ten, kto wyzbył się cech i różnorodności
może ugasić cierpienie i żądzę mnożenia doznań.

Niewygaszony jest niepokój w świecie materii,
gdzie nieświadome intencje kreują warunki życia.
Tylko ten, kto kieruje esencjami przestrzeni, stałości i ruchu
rozświetla codziennie doznania istot sam będąc poza.


3
Niewygaszone jest powstawanie i ginięcie światów
materialnych i subtelnych wszelkich poziomów.
Ze strumienia pierwotnych dźwięków powstaje
to, co się jawi, jako trwałe i zmienne tutaj.

Niewygaszony jest głos podstawy wszechświata.
Tak rdzenne słowo trwoni siebie we wszystkość.
Tylko ten, który zasiadł w lotosie nieprzejawienia
zyskał moc poznania struktury struktur.

Niewygaszona jest wibracja miłości prapodstawy,
która dociera wszędzie tam, gdzie otwarte są bramy.
Tylko ten, który trwa w miłującej dobroci
wypromieniowuje girlandy promieni z lotosu serca.


Niewygaszony jest dźwięk każdego z czakramów
wszystkich czujących istot tego materialnego świata.
Tylko ten, kto urzeczywistnił ponaddźwięk
może harmonizować wibracje ciał innych istot.

Niewygaszony jest niepokój i omamienie w świecie,
którego bramy są przymknięte na głos prawdy.
Tylko ten, który urzeczywistnił wszechpoznanie
otwiera niepoliczone istoty na dźwięk spokoju.

Niewygaszona jet pramowa czystego światła,
którą uzdrawia przez samo tylko bycie w tu-i-teraz.
On, który nie trwoni nic z przestrzeni bez podstawy
korzysta z mocy każdego poziomu dla wszechdobra.


4
Niewygaszony jest ogień, którego blask spina świat.
Ten, który jest światem płonie nieustannie.
Wszystkie istoty podtrzymywane są przez tę moc –
potrzebują jej, jak ryba wody czy kwiat słońca.

Niewygaszona jest energia, która wspina się po sam szczyt.
Ten, kto urzeczywistnił jej najwyższy poziom
przenika wszystko, co żyje, wszystko ożywia.
Gdy rozpala rdzeń – nasyca słońcem ciała.


Niewygaszone są cienie w słupie ognia,
które nie rozpuszczą się w toku jednej egzystencji.
Ten, którego słońce świeci najmocniej
rozwiązuje wszelkie więzy i łagodzi ich skutki.

Niewygaszona jest błogość, którą rozdaje tak lekko,
jak pocałunki słane w przestrzeń, po horyzont.
On, który sprawia, że rozpływa się pamięć przeszłości
jest wybawieniem dla niepoliczonych istot.

Niewygaszona jest ekstaza pierwotnej miłości.
W niej zatopić którykolwiek z obrazów
wydaje się niemożliwe – bo jak to jest ze światem?
Ten, który jest władcą rozkoszy nie uchyla się.

Niewygaszone są ludzkie małości i problemy.
On sam przebija ich sensy i transformuje
w najdoskonalszy obraz czystości tutaj.
Ten, który włada wszystkim nie pożąda.

Polska, Mazury Zachodnie, Las pod miastem Morąg, 26.10.-08.11.2019


prabhu


V

Licz tylko na siebie o Buddo!

Każda istota, która jest w tym świecie doświadcza na pozór.
Pozorem jest jej myśl, emocja i planowanie.
Pozorem są słowa, czyny i dążenia.
Pozorem jest to, co stworzy dzisiaj, jutro i w przyszłości.
Pozorne są jej poprzednie wcielenia, ta egzystencja i to, co nastąpi kiedyś.

Każda istota, która jest w tym świecie doświadcza zmienności.
Zmienne są jej myśli, emocje i plany.
Zmienne są słowa, którymi rani i czyny, które mają być dobre.
Zmienne jest to, co wytworzy teraz, jutro i po wieczność.
Zmienne są przeszłe wspomnienia, to, co planuje teraz i kiedyś.

Każda istota, która jest w tym świecie doświadcza ułudy.
Iluzją są jej myśli, emocje i plany.
Iluzją są słowa, zamiary i historia.
Iluzją jest to, co pozostawi po sobie, co stworzy dla swej