Jarosław M. Gruzla
Dziennik
Grudzień 2019
2019-12-06 17:54
[Przepis na wyzwolenie cz. 3: Postawa] W duchowości większości nurtów religijnych szeroko rozumiana POSTAWA odgrywa ważną rolę na ścieżce. Wąskie rozumienie tego pojęcia sprowadza się najczęściej do postawy ciała podczas praktyki (āsana) oraz uregulowanego oddechu (prāṇāyāma). Natomiast szersze obejmuje zalecenia etyczne oraz dotyczące życia codziennego (higieny mentalnej, emocjonalnej i uczuciowej) i duchowego (od koncentracji przez uważność do skupienia). Patrząc z perspektywy celu jogi właściwa postawa do praktyki powinna być wygodna i niekomplikowana czyli nie powodująca napięcia. Do tego celu potrzeba przećwiczyć i ugruntować dosłownie jedną z kilku pozycji znanych z hathajogi: lotos (padmāsana), półlotos (purwa ardha padmāsana), pozycja „po turecku” (sukhāsana), pozycja pioruna (vajrāsana), pozycja doskonała (siddhāsana) lub pozycja wyzwolona (muktāsana). Natomiast jeśli chodzi o oddech to ważne jest pogłębienie i wydłużenie zarówno fazy wdechu jak i wydechu. Silenie się na ćwiczenie skomplikowanych asan i układów pranajamy może się skończyć raczej niemiło dla początkujących. Na duchowej ścieżce liczy się przygotowanie teoretyczne oraz bezpieczeństwo, koncentracja i konsekwencja w praktyce. Przygotowanie ciała do praktyki medytacyjnej może trwać latami, ponieważ nieistotne jest rozwijanie muskulatury i siły tylko wytrwałości i mocy. Poza tym, kiedy czakramy obejmą swym zasięgiem całe ciało, energia która przenikać będzie cały kręgosłup, na tyle wzmocni stawy, mięśnie i wiązadła, że utrzymanie wygodnej i trwałej postawy podczas medytacji nie będzie stanowiło problemu. Do tego momentu pojawiające się napięcia w życiu, w umyśle i w ciele mogą uniemożliwiać realizowanie wyższych stopni jogi. Podstawą przygotowania do praktyki duchowej są zalecenia, które obejmują moralne i etyczne życie. Takie prawa religijne jak pięć filarów i szariat (islam), dekalog (judaizm i chrześcijaństwo) oraz szlachetna ośmioraka ścieżka (buddyzm) obejmują zakazy i nakazy religijnych, które są odbiciem przepisów etycznych dla adepta ścieżki duchowej. Najbliższym duchowości zestawem zasad jest buddyjska ośmioraka ścieżka. Zalecenia te przewidują słuszny czyli właściwy dla każdego adepta pogląd (zrozumienie), postanowienie, słowo (mowę), postępowanie (działanie) także w zakresie zarobkowania, intencje i dążenia oraz uważność. Z punktu widzenia religii czyli mas społecznych prowadzonych przez kapłanów cele duchowe realizuje się w dużym stopniu dzięki etycznemu postępowaniu. Z punktu widzenia duchowości cele ostateczne mogą być urzeczywistnione tylko dzięki praktyce, która musi mieć wartość poznawczą. Inaczej każdy religijny i moralnie postępujący człowiek mógłby „dosięgnąć gwiazd”. A nie może. Niezmiennie zaś celem adepta duchowej ścieżki nie jest moralność, to tylko wstęp. Na przykładzie jogi można domyślić się poszukiwań wewnętrznych skoro: „Joga powściągnięciem zjawisk świadomościowych” (Jogasutry). Dlatego wszelkie działania zmierzające do powściągnięcia czyli nałożenia jarzma(wspólny rdzeń co termin „joga”) na myśli, emocje, działania, życie codzienne mają ukryty dla profana cel: jednoupunktowienie. Dlaczego? Bo nie można realizować celów duchowych czyli wewnętrznych będąc rozproszonym. Dlatego właściwa postawa obejmuje ciało i umysł w swej aktywności zewnętrznej. Wówczas można skupić się na poszukiwaniach. Jeśli dotyczą one duchowości to wszelkie powszechne ścieżki kończą się wraz z wniknięciem do wnętrza. To na skale duchowej budowana jest religia. Jeśli w ogóle. A społeczeństwo w swej masowości nie potrzebuje duchowości tylko właśnie religii. Człowiek religijny zaś nie zrozumie, kogoś kto z intencjami poszukiwań wewnętrznych dokonuje wiwisekcji. Będzie się czuł z tym niekomfortowo i będzie go odwodził od tego nienaturalnego dla mas zagłębiania się w siebie. Tylko duchowo zaangażowany odnajdzie po wielu próbach spokój wewnętrzny sam ze sobą. To jest prawdziwa POSTAWA, którą kształtuje się na duchowej ścieżce. Jej fizycznym emblematem powinna być nieskrępowana i wygodna pozycja, unormowany i pogłębiony oddech, brak problemów w życiu codziennym, etyczna konstrukcja osobowości, skoncentrowanie na pozytywnych aspektach mentalnych i emocjonalnych, konsekwentna praktyka i właściwy pogląd na człowieka, świat i duchowość. Współczesne zabiegi soteriologiczne nie dotyczą już tylko zakonników, pustelników czy joginów, dlatego trudno dziś zaakceptować np. nakaz celibatu, jako niezbędny na ścieżce duchowej (brahmacarya to raczej regulacja energii i życia seksualnego niż rezygnacja z niego). Równie ważna jak regulacja energii jest dla współczesnego adepta sprawa właściwej postawy ciała w każdym momencie życia (E. Gokhale, S. Adams, 8 kroków do pozbycia się bólu pleców, Białystok 2014, s.22-44). To też POSTAWA. (WYPISY WYZWOLENIA 41)
Nie-nieuchronność
fot.


Wersety o Nieograniczoności, Kraków 2010 (wydanie bibliofilskie)
smak teraz, Elbląg 2003
Kolej transsyberyjska, Świdnica 1998


Od maja 2010 r. do nabycia w krakowskim Wydawnictwie Miniatura (http://www.miniatura.info.pl/) jest najnowsza książka poetycka pt. Wersety o Nieograniczoności. Starsze książki: Kolej transsyberyjska i Smak teraz są do nabycia u autora.




Hosted by Onyx Sp. z o. o. Copyright © 2007 - 2020  Fundacja Literatury w Internecie