Jarosław M. Gruzla
Author's log
 
June 2026
2026-06-04 19:29
7. ====Umowa==== ludzi z ludźmi musi iść w kierunku szacunku, bezpieczeństwa, bogactwa i spełnienia. Szacunek musi obejmować: ludzi, inne istoty (zwierzęta i rośliny), twory mineralne (skały, ziemia, woda) oraz cały świat. Bezpieczeństwo dotyczy człowieka, bo to umowa między ludźmi. Ludzie będą bezpieczni tylko wtedy, kiedy w umowie uwzględnią całe swoje środowisko, w którym żyją: ludzi, inne istoty (zwierzęta i rośliny), twory mineralne (skały, ziemia, woda) oraz cały świat. Bogactwo to świat, jaki zastał człowiek dawno temu. Człowiek nic nie stworzył tylko przetworzył, a chce sam z tego korzystać, powodując zagrożenia dla: ludzi, innych istot (zwierząt i roślin), tworów mineralnych (skał, ziemi, wody) oraz całego świata. Spełnienie człowieka w tym świecie jest sztuczne, bo człowiek przetworzył Naturę i teraz mami siebie przetworzonymi sztucznościami. Spełnienie człowiek osiąga przez: ludzi, inne istoty (zwierzęta i rośliny), twory mineralne (skały, ziemia, woda) w poczuciu szacunku, roztaczaniu bezpieczeństwa i pomnażaniu bogactw dla: ludzi, innych istot (zwierząt i roślin), tworów mineralnych (skał, ziemi, wód) oraz dla całego świata. Jeśli człowiek nie uwzględni któregokolwiek z elementów to zaburzy równowagę i nie będzie bezpieczny, spełniony, nie będzie miał szacunku jeden do drugiego, wydzierając sobie ochłapy i okruszki, uznając je za bogactwo. Umowa jest dyktatem. Świat dyktuje warunki ludziom. Ci, którzy rządzą ludźmi muszą wymusić na rządzonych spełnienie tych warunków. Jeżeli to się nie stanie dramaty z krwistym zakończeniem będą się powtarzały, a ludzkość i tak będzie pod rządami nieubłaganych sił Natury, które zaprowadzą swoje porządki. Wybór należy do ludzi. Wszystkich. ===8.Życie świata=== opiera się na harmonii, równowadze, spełnieniu i bezpieczeństwie. Wszystkie te elementy są od siebie wzajemnie zależne, dotyczą całości czyli świata razem z przyległymi rejonami kosmosu, które penetruje człowiek oraz części składowych tego świata, z których ludzkość, jak inne twory, jest tylko jednym z elementów i do tego, z punktu widzenia świata, niekoniecznie najważniejszym. ===9.=== Kosmos Kosmos jest jak człowiek. Człowiek jest jak kosmos. Jeden i drugi twór jest trudny do spenetrowania, a jego funkcjonowanie zależy od nieograniczonej w liczbach ilości: procesów, elementów składowych, nieprzekraczalnych granic i praw, które łączą te twory. Kosmos ma nie tylko odbicie materialne, ale także, jak i człowiek, rozciąga się w przestrzeni niematerialnej, której człowiek nie przeniknie tak, jak i nie przeniknie samego siebie. Nauka, będąc sama procesem tworzonym, nadzorowanym i badanym przez człowieka, który sam siebie nie rozumie nie jest w stanie odpowiedzieć na odwieczne dylematy ludzkiej psychiki. Kosmos był, jest i będzie. Jest tworem niebotycznym, wszechogarniającym, nieprzeniknionym i sam w sobie ukrytym. Człowiek nie jest konieczny. Ludzie nie są wieczni. Świat jako twór jest nadrzędny nad człowiekiem. Kosmos jest duszą świata. Świat jest domem wszystkich istot. Człowiek nie jest najukochańszym z dzieci wszechświata. Po prostu jest tutaj razem z mchem, perłopławem, muchą, oceanem, kontynentem i psem. Człowiek jest jednym z elementów. Na świecie są chwasty. Tak klasyfikuje je człowiek. Pełnią swoją funkcję, dla człowieka zbędną. Czy człowiek z punktu widzenia kontynentu czy oceanu jest gospodarzem? A może oprawcą, którego w nocy należy zarżnąć.===0.===Świat zatopi się w otchłani na trzy miesiące i nic, i nikt tego nie zmieni. Miliony ludzi już nigdy nie znajdzie drogi na ten świat. Większość z nich będzie wyglądała jak demony. To będzie jak znak. Ci, którzy tak będą wyglądali będą godni pogardy i braku upamiętnienia. Reszta to będą słabe jednostki, które nie wytrwają napięć i presji tego czasu. Świat zatopi się w odmętach braku, bezsensu, niedostatku i braku poczucia bezpieczeństwa. I będzie to znak, że ludzkość doświadcza tego, co sama dała wcześniej całej planecie. Teraz świat będzie oglądał dramat człowieka. Beznamiętnie. Ptaki będą śpiewały, koty polowały, pszczoły zapylały, kwiaty kwitnęły. Człowiek będzie umierał. Świat zatopi się na trzy miesiące w zamknięciu, którego świat nie zna. To ludzie chcieli zamknąć w niewoli ludzkich ZOO wszystko, co żyje. Ptaki nie będą zamknięte. Koty będą wolne, przynajmniej te na wolności. Wszystko, co żyje, a co zależy od człowieka może umrzeć z nim. Świat powinien być wolny. Każda istota ma swój plan życia. Tylko ta istota zna swą drogę. Niewola, ubój, fabryka i izolacja to osiągnięcia człowieka. Ten świat teraz zamknie człowieka, ubije 10 % populacji ludzkiej, jak w fabryce i będzie patrzył na jego izolację. Świat powinien to zapamiętać na zawsze. Tylko pamięć ludzkiego dramatu i przyczyn tego dramatu może powstrzymać ludzkość przed powtórką – trwającym setki lat dramatem wszystkich innych istot, który zakończy się dramatem całego świata. Człowiek do tego mógłby doprowadzić. Człowiek jest ślepy. Człowiek nie jest przewodnikiem.
Jarosław M. Gruzla
fot.


Wersety o Nieograniczoności, Kraków 2010
Smak teraz, Elbląg 2003
Kolej transsyberyjska, Świdnica 1998






Hosted by Onyx Sp. z o. o. Copyright © 2007 - 2026  Fundacja Literatury w Internecie